Ένας ιδιώτης παραγγέλνει σε γραφίστα τη μακέτα για ένα οικογενειακό προσκλητήριο. Η συμφωνημένη αμοιβή είναι 600 ευρώ. Επειδή το ποσό ξεπερνά τα 300 ευρώ, αναρωτιέται αν πρέπει να κρατήσει φόρο 20% πριν πληρώσει. Το ύψος της αμοιβής, όμως, δεν αρκεί για να δημιουργήσει τέτοια υποχρέωση.
Στο υποθετικό παράδειγμα, ο γραφίστας έχει ατομική δραστηριότητα και ο πελάτης είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας που δεν ασκεί καμία επιχειρηματική δραστηριότητα. Παραγγέλνει μια απλή υπηρεσία σχεδιασμού για προσωπική χρήση, χωρίς χωριστή συμφωνία δικαιωμάτων. Για αυτόν τον πελάτη, η υπέρβαση των 300 ευρώ δεν συνεπάγεται παρακράτηση.
Πρώτα ελέγχουμε ποιος πληρώνει
Το άρθρο 61 της επίσημης κωδικοποίησης του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος από το ΥΠΕΘΟ ορίζει ποιοι έχουν υποχρέωση παρακράτησης. Περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, νομικά πρόσωπα και φυσικά πρόσωπα που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα. Ο ιδιώτης του παραδείγματος δεν εντάσσεται σε αυτές τις κατηγορίες για τη συγκεκριμένη αμοιβή.
Ακολουθούν διαφορετικοί έλεγχοι: ποια είναι η φύση της πληρωμής και ποιος κανόνας εφαρμόζεται. Δεν θεωρούμε ότι κάθε υπηρεσία γραφίστα υπόκειται αυτομάτως σε παρακράτηση 20%. Η επαγγελματική ιδιότητα του δημιουργού δεν αντικαθιστά την εξέταση της συναλλαγής και του πελάτη.
Γιατί δεν αρκεί το όριο των 300 ευρώ
Η παράγραφος 8 του άρθρου 64 αναφέρεται ειδικά στις αμοιβές της περίπτωσης δ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 62, όταν ο δικαιούχος είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας. Η προϋπόθεση να υπερβαίνει η συναλλαγή τα 300 ευρώ δεν μετατρέπει κάθε καταναλωτή σε υπόχρεο παρακράτησης.
Επομένως, τα 600 ευρώ του παραδείγματος δείχνουν μόνο ότι η αμοιβή υπερβαίνει αυτό το ποσό. Δεν αποτελούν από μόνα τους βάση για αφαίρεση φόρου από τον συγκεκριμένο πελάτη. Δεν εφαρμόζουμε έναν συντελεστή πριν ελέγξουμε αν υπάρχει η αντίστοιχη υποχρέωση.
Όταν πληρώνει ελληνική εταιρεία, χρειάζεται επίσης να διακρίνεται η συγκεκριμένη υπηρεσία από μια αμοιβή δικαιωμάτων. Για ήδη ελεγμένη, νόμιμη παραχώρηση περιορισμένης χρήσης έτοιμης εικονογράφησης, δείτε πώς εξετάζεται το όριο των 300 ευρώ στην παρακράτηση δικαιωμάτων.
Η μικρότερη κατάθεση δεν αποδεικνύει φόρο
Αν τελικά κατατεθούν λιγότερα χρήματα από όσα είχαν συμφωνηθεί, η διαφορά δεν αποδεικνύει ότι έγινε νόμιμη παρακράτηση. Χρειάζεται να αποσαφηνιστεί τι πληρώθηκε και γιατί. Δεν χαρακτηρίζουμε ένα μικρότερο τραπεζικό έμβασμα ως καταβολή φόρου για λογαριασμό του γραφίστα.
Η προσφορά, η συμφωνία με τον πραγματικό πελάτη και το αποδεικτικό πληρωμής βοηθούν να παρακολουθείται αυτή η διαφορά. Δεν παρουσιάζονται ως νέα υποχρεωτικά έντυπα ούτε θεμελιώνουν από μόνα τους δικαίωμα πίστωσης φόρου.
Διαφορετική περίπτωση είναι μια ήδη ελεγμένη, σωστή παρακράτηση εταιρικού πελάτη. Για τη συμφωνία της βεβαίωσης με τη δήλωση, δείτε τι εξετάζεται όταν ο παρακρατηθείς φόρος του γραφίστα λείπει από το Ε1. Εκεί η ύπαρξη της παρακράτησης είναι δεδομένη και δεν συνάγεται απλώς από μια διαφορά στην είσπραξη.
Η πηγή έχει σημείο αναφοράς την 9η Φεβρουαρίου 2026, με ενημέρωση μέχρι τον ν. 5264/2025· δεν είναι κωδικοποίηση μέχρι σήμερα. Εδώ εξετάζεται μόνο ο συγκεκριμένος ιδιώτης που δεν ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα, όχι επαγγελματίας που αγοράζει για προσωπική χρήση, δικαιώματα, ΦΠΑ ή η ετήσια φορολογία του γραφίστα.
Υπολογίστε το στην πράξη
Δείτε τα διαθέσιμα εργαλεία και επιλέξτε όποιο ταιριάζει στην περίπτωσή σας.