Στον ισολογισμό μιας εταιρείας AI εμφανίζεται «αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση», ενώ το λογιστήριο έχει ήδη υπολογίσει τον τρέχοντα φόρο εισοδήματος. Πρέπει η διοίκηση να προσθέσει και τα δύο ποσά στον προγραμματισμό της άμεσης πληρωμής; Η αναγνώριση της αναβαλλόμενης υποχρέωσης, από μόνη της, δεν δημιουργεί μια επιπλέον τρέχουσα πληρωμή φόρου.
Εξετάζουμε υποθετική ελληνική ΙΚΕ με ΕΛΠ που ήδη εφαρμόζει λογιστική αναβαλλόμενης φορολογίας. Η αναγνώριση του δικού της λογισμικού ως παγίου και η φορολογική του βάση έχουν ελεγχθεί χωριστά. Αρχικά οι δύο βάσεις ήταν ίδιες. Η διαφορά προέκυψε αργότερα, μόνο από διαφορετική χρονική κατανομή των λογιστικών και των φορολογικών αποσβέσεων.
Δύο βάσεις για το ίδιο λογισμικό
Στο παράδειγμα, οι φορολογικές αποσβέσεις έχουν προχωρήσει ταχύτερα και η λογιστική αξία του λογισμικού παραμένει μεγαλύτερη από τη φορολογική του βάση. Έχουμε δεδομένη μια φορολογητέα προσωρινή διαφορά: διαφορετικό χρονισμό για το ίδιο περιουσιακό στοιχείο, με επίδραση σε μεταγενέστερες περιόδους. Δεν επιλέγουμε εδώ συντελεστή απόσβεσης ούτε αποδεικνύουμε δικαίωμα φορολογικής έκπτωσης.
Το άρθρο 23 παρ. 3–5 του ν. 4308/2014, στο πλήρες αρχικό ΦΕΚ, ρυθμίζει την αναγνώριση, την επιμέτρηση και τις μεταβολές του αναβαλλόμενου φόρου. Η σχετική λογιστική είναι προαιρετική στα ΕΛΠ, αλλά, όταν εφαρμόζεται, δεν επιτρέπει να επιλέγονται μόνο τα στοιχεία που δίνουν ευνοϊκό αποτέλεσμα.
Η πλήρης Λογιστική Οδηγία της ΕΛΤΕ του 2015, στις παραγράφους 23.3.1–23.3.7, εξηγεί τον ετεροχρονισμό και παρουσιάζει χωριστά τον τρέχοντα και τον αναβαλλόμενο φόρο. Το ολοκληρωμένο παράδειγμα και η σημείωση για την αντίστροφη σειρά των διαφορών δείχνουν πώς μπορεί να προκύπτει αναβαλλόμενος φόρος έξοδο και αντίστοιχη υποχρέωση.
Ο τρέχων φόρος προκύπτει από τον χωριστό φορολογικό προσδιορισμό της χρήσης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αποσβέσεων, η μεταβολή της αναβαλλόμενης υποχρέωσης επηρεάζει το κονδύλι φόρου εισοδήματος στα λογιστικά αποτελέσματα. Έτσι, το συνολικό λογιστικό έξοδο φόρου δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με τον τρέχοντα φόρο που πρέπει να πληρωθεί.
Τι χρειάζεται να συμφωνεί στον φάκελο κλεισίματος
Για την ίδια εφαρμογή AI, ο φάκελος πρέπει να επιτρέπει να διαβαστούν μαζί το μητρώο παγίων, το εγκεκριμένο λογιστικό πρόγραμμα αποσβέσεων και η χωριστή, ελεγμένη φορολογική παρακολούθηση. Η σύγκριση αφορά το ίδιο λογισμικό στην ίδια ημερομηνία. Διαφορετικό έργο, διαφορετική περίοδος ή ανάμειξη αποσβέσεων με άλλα κόστη μπορεί να δώσει μια διαφορά που δεν περιγράφει το ζήτημα του παραδείγματος.
Χρειάζεται επίσης να ξεχωρίζει το σωρευμένο υπόλοιπο της διαφοράς στο κλείσιμο από τη μεταβολή της μέσα στη χρήση. Η συνολική διαφορά των δύο βάσεων δεν είναι αυτούσια ποσό φόρου, ούτε είναι το ίδιο μέγεθος με το ετήσιο λογιστικό έξοδο αναβαλλόμενου φόρου. Η επιμέτρηση και η συμφωνία του σχετικού υπολοίπου αποτελούν χωριστή λογιστική εργασία.
Πριν προστεθεί ένα ποσό στον ταμειακό προγραμματισμό, λοιπόν, πρέπει να είναι σαφές αν αφορά την τρέχουσα φορολογική υποχρέωση ή την αναβαλλόμενη λογιστική υποχρέωση. Η δεύτερη δεν είναι από μόνη της νέα βεβαίωση φόρου. Αντίστοιχα, η ύπαρξή της δεν αναβάλλει την πληρωμή του τρέχοντος φόρου που έχει προσδιοριστεί ανεξάρτητα.
Η αναγνώριση του κόστους ανάπτυξης λογισμικού ως παγίου προηγείται ως διαφορετική απόφαση. Αν η εταιρεία έχει και φορολογικές ζημίες, ο έλεγχος μεταφοράς ζημιών μετά την είσοδο επενδυτή είναι επίσης ξεχωριστό θέμα. Κανένας από αυτούς τους ελέγχους δεν αντικαθίσταται από την παρουσία ενός κονδυλίου αναβαλλόμενου φόρου.
Οι πηγές φιλοξενούνται ολόκληρες στο drcc.eu: το αρχικό ΦΕΚ του 2014 σε 96 σελίδες και η οδηγία της ΕΛΤΕ του 2015 σε 202 σελίδες. Δεν παρουσιάζονται ως σημερινή κωδικοποίηση. Η ανάλυση περιορίζεται στη διάκριση των δύο υποχρεώσεων, με τις παραδοχές του παραδείγματος· δεν υπολογίζει φόρο ή ποσό πληρωμής συγκεκριμένης εταιρείας.
Υπολογίστε το στην πράξη
Δείτε τα διαθέσιμα εργαλεία και επιλέξτε όποιο ταιριάζει στην περίπτωσή σας.