Εταιρεία υπηρεσιών προς διαχειριστή ΟΕΕ: αρκεί η πληρωμή πρόσθετης απόδοσης;

Η πληρωμή πρόσθετης απόδοσης σε εργαζόμενο δεν αποδεικνύει από μόνη της την προϋπόθεση της ειδικής έκπτωσης που προβλέπει η παράγραφος 11 του άρθρου 47 ΚΦΕ. Για την ελληνική εταιρεία υπηρεσιών προς συνδεδεμένο διαχειριστή οργανισμού εναλλακτικών επενδύσεων, ο συγκεκριμένος κανόνας απαιτεί να έχει αναγνωριστεί στα επιχειρηματικά της έσοδα ποσό ίσο με την πρόσθετη απόδοση.

Η Ο.3029 ΕΞ/7.7.2026 της ΑΑΔΕ παραθέτει τη σχετική προσθήκη του άρθρου 8 του ν.5313/2026 και τις συνδεόμενες διατάξεις του άρθρου 96. Το τραπεζικό αποδεικτικό καλύπτει μόνο τη μία πλευρά. Χρειάζεται να διαπιστωθεί και αν η εταιρεία αναγνώρισε το ισόποσο επιχειρηματικό έσοδο.

Δεν αφορά κάθε εταιρικό bonus

Η περίπτωση αφορά νομικό πρόσωπο εγκατεστημένο στην Ελλάδα που παρέχει υπηρεσίες σε συνδεδεμένο διαχειριστή οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων, εγκατεστημένο σε κράτος μέλος της ΕΕ και υπαγόμενο στην Οδηγία 2011/61. Η πρόσθετη απόδοση καταβάλλεται στους εργαζομένους βάσει του συγκεκριμένου συμβατικού δικαιώματος του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 9 του άρθρου 42.

Τα παραδείγματα ξεκινούν αφού έχουν ελεγχθεί η υπαγωγή σε αυτήν τη διάταξη, η σύνδεση των εταιρειών, η πραγματική εργασιακή σχέση και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις. Δεν αρκεί η ονομασία «bonus» ή «πρόσθετη απόδοση» σε ένα συμφωνητικό. Αν η φύση της πληρωμής ή ο ρόλος της εταιρείας παραμένει αβέβαιος, προηγείται χωριστός έλεγχος.

Δύο διαφορετικά στοιχεία: πληρωμή και έσοδο

Το αποδεικτικό τραπεζικής πληρωμής τεκμηριώνει την καταβολή. Δεν υποκαθιστά τον έλεγχο της αναγνώρισης εσόδου. Αντίστοιχα, η ύπαρξη σύμβασης ή παραστατικού δεν απαντά από μόνη της στο ερώτημα ποιο ποσό έχει πράγματι αναγνωριστεί ως επιχειρηματικό έσοδο.

Παράδειγμα με επιβεβαιωμένη αντιστοίχιση 20.000 ευρώ

Ας υποθέσουμε ότι, στην περίπτωση που έχει ήδη ελεγχθεί, η εταιρεία κατέβαλε πρόσθετη απόδοση 20.000 ευρώ. Στα επιχειρηματικά της έσοδα έχουν επίσης αναγνωριστεί 20.000 ευρώ που αντιστοιχούν στην απόδοση. Η αντιστοίχιση τεκμηριώνει την προϋπόθεση του ισόποσου εσόδου.

Αυτό δεν αποτελεί αυτοτελή έγκριση ολόκληρης της φορολογικής έκπτωσης ούτε υπολογισμό του τελικού φόρου. Η ταύτιση 20.000 με 20.000 αφορά τον έλεγχο αυτής της προϋπόθεσης, όχι εκτίμηση φορολογικής εξοικονόμησης.

Όταν η πληρωμή είναι γνωστή αλλά η αναγνώριση εσόδου όχι

Αν, σε άλλη περίπτωση της ίδιας ελεγμένης κατηγορίας, υπάρχει πληρωμή 20.000 ευρώ αλλά δεν έχει διαπιστωθεί αν αναγνωρίστηκε ισόποσο επιχειρηματικό έσοδο, το θέμα παραμένει ανοιχτό. Το τραπεζικό αποδεικτικό δεν καλύπτει αυτό το κενό.

Η έλλειψη επιβεβαίωσης δεν μετατρέπεται εδώ σε τελική απόρριψη, δικαίωμα αναλογικής έκπτωσης ή οδηγία δημιουργίας εσόδου για να «ταιριάξουν» τα ποσά. Χρειάζεται εξέταση των πραγματικών στοιχείων.

Η χρονική αφετηρία αφορά τη δαπάνη

Η παράγραφος 93 του άρθρου 72, όπως παρατίθεται στην Ο.3029, ορίζει ότι η παράγραφος 11 του άρθρου 47 εφαρμόζεται για δαπάνες που πραγματοποιούνται από την 1η Ιανουαρίου 2026 και εφεξής. Μία ημερομηνία τραπεζικής πληρωμής μέσα στο 2026 δεν αρκεί από μόνη της για να καθορίσει τον χρόνο πραγματοποίησης της δαπάνης.

Στον ίδιο φάκελο βοηθά να βρίσκονται η συμβατική τεκμηρίωση, η καταβολή, το αναγνωρισμένο επιχειρηματικό έσοδο και τα στοιχεία για τον χρόνο της δαπάνης. Μια τέτοια συμφωνία είναι τρόπος οργάνωσης, όχι νέο υποχρεωτικό βιβλίο ή οδηγία για λογιστική εγγραφή. Η φορολογική μεταχείριση του εργαζομένου χρειάζεται ξεχωριστό έλεγχο.

Για έλεγχο της τεκμηρίωσης της συγκεκριμένης εταιρικής δαπάνης, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το λογιστικό γραφείο.