Μισθοδοσία 2027: έχει κάθε συνταξιοδοτικό πρόγραμμα δικό του όριο;

Μια επιχείρηση προγραμματίζει για το 2027 εισφορές επαγγελματικής συνταξιοδότησης για έναν εργαζόμενο: ένα μέρος σε Ταμείο Επαγγελματικής Ασφάλισης και ένα μέρος σε καλυπτόμενο ομαδικό ασφαλιστικό πρόγραμμα. Σε κάθε πρόγραμμα συμμετέχουν οικονομικά και ο εργοδότης και ο εργαζόμενος. Αρκεί να βρίσκεται κάθε επιμέρους καρτέλα κάτω από το όριο;

Για τον λογιστή, το κρίσιμο σημείο είναι η συγκέντρωση των καλυπτόμενων καταβολών ανά πρόσωπο. Αν ελεγχθούν χωριστά μόνο τα ποσά του εργοδότη ή μόνο οι κινήσεις κάθε προγράμματος, μπορεί να χαθεί η συνολική εικόνα του ετήσιου ορίου.

Ποιο όριο εξετάζουμε για το 2027

Το άρθρο 96 του ν.5327/2026 τροποποιεί το άρθρο 105 παρ. 1 του ν.5078/2023. Περιλαμβάνει τις καλυπτόμενες εισφορές εργαζομένου και εργοδότη προς Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης προαιρετικής ασφάλισης και τα αναφερόμενα ταμεία, καθώς και τα ασφάλιστρα εργαζομένου και εργοδότη για τον εργαζόμενο στο πλαίσιο Ομαδικών Ασφαλιστικών Προϊόντων Επαγγελματικής Συνταξιοδότησης, των Ο.Α.Π.Ε.Σ.

Τα ποσά δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν το όριο ετησίως και σωρευτικά. Στη γενική περίπτωση μισθωτού, το νέο ποσοστό είναι 35% του αθροίσματος των ακαθάριστων αποδοχών από μισθωτή εργασία και των παροχών σε είδος του άρθρου 13 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος που συνυπολογίζονται στο φορολογητέο εισόδημα από μισθωτή εργασία.

Η έναρξη εφαρμογής χρειάζεται ξεχωριστή προσοχή: το άρθρο 105 παρ. 4 του ν.5327/2026 ορίζει ότι το άρθρο 96 εφαρμόζεται σε εισφορές που καταβάλλονται στα φορολογικά έτη που αρχίζουν από την 1η Ιανουαρίου 2027. Επομένως, το παράδειγμα αφορά σχεδιασμό του 2027. Η δημοσίευση του νόμου το 2026 δεν μετατρέπει το 35% σε κανόνα καταβολών του 2026.

Παράδειγμα με δύο προγράμματα και δύο πληρωτές

Θεωρούμε υποθετικό εργαζόμενο για τον οποίο έχουν ήδη επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα η υπαγωγή στη γενική περίπτωση 35%, η φύση των καλυπτόμενων προγραμμάτων και η βάση υπολογισμού. Τα δεδομένα του παραδείγματος είναι ετήσιες ακαθάριστες αποδοχές 40.000 ευρώ και παροχές σε είδος 2.000 ευρώ, ήδη ελεγμένες ως φορολογητέες κατά το άρθρο 13.

Η βάση είναι 40.000 + 2.000 = 42.000 ευρώ. Το αριθμητικό όριο της συγκεκριμένης υπόθεσης είναι 42.000 × 35% = 14.700 ευρώ. Δεν θεωρούμε ότι οποιαδήποτε εργοδοτική δαπάνη ή παροχή εντάσσεται αυτόματα στα 2.000 ευρώ.

Οι χωριστές καρτέλες εμφανίζουν 10.000 και 6.000 ευρώ, δηλαδή καθεμία λιγότερα από 14.700 ευρώ. Ωστόσο, το σωρευτικό ποσό για τον ίδιο εργαζόμενο είναι 16.000 ευρώ. Η διαφορά από το όριο είναι 16.000 − 14.700 = 1.300 ευρώ.

Τα 16.000 ευρώ είναι προτεινόμενο σενάριο προϋπολογισμού, όχι καταγραφή πληρωμών. Τα 1.300 ευρώ αποτελούν αριθμητική υπέρβαση αυτού του σεναρίου· δεν είναι πρόσθετος φόρος, επιστροφή ή μείωση καθαρού μισθού. Το παράδειγμα δεν δίνει οδηγία καταβολής του υπερβάλλοντος ποσού ή συγκεκριμένο τρόπο διόρθωσης.

Γιατί η ηλικία και το είδος του ποσού ελέγχονται πριν από την πράξη

Το 35% δεν είναι ανεξαίρετο. Η διάταξη διατηρεί ειδική περίπτωση για πρόσωπα που ασφαλίστηκαν για πρώτη φορά σε προαιρετικό Τ.Ε.Α. ή Ο.Α.Π.Ε.Σ. μετά το 55ο έτος της ηλικίας τους: για τη μισθωτή περίπτωση προβλέπεται 20%. Η σημερινή ηλικία δεν ταυτίζεται με την ηλικία πρώτης ασφάλισης.

Στον ειδικό ορισμό της πρώτης ασφάλισης περιλαμβάνεται και πρόσωπο που διαγράφηκε υποχρεωτικά από το σχετικό πρόγραμμα επειδή έλαβε ολόκληρη τη δικαιούμενη παροχή που συνδέεται με τη συνταξιοδότηση ή την αναμονή για συνταξιοδότηση. Η πραγματική κατηγορία χρειάζεται έλεγχο του ιστορικού· δεν προκύπτει μόνο από μια ημερομηνία γέννησης ή μια αλλαγή παρόχου.

Για τον υπολογισμό του ορίου, ο νόμος εξαιρεί ποσά των οποίων η καταβολή επιβάλλεται με απόφαση αρμόδιας αρχής στο πλαίσιο εποπτικών αρμοδιοτήτων ή τα οποία διατίθενται για κάλυψη λειτουργικών δαπανών. Στο αριθμητικό παράδειγμα θεωρούμε δεδομένο ότι τέτοια ποσά δεν υπάρχουν. Δεν χαρακτηρίζεται κάθε χρέωση ή προμήθεια ως εξαιρούμενη.

Επίσης, το άρθρο 98 παρ. 1 του ν.5327/2026 προβλέπει ότι, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2027, στις αναφορές των τροποποιούμενων διατάξεων σε Ο.Α.Π.Ε.Σ. νοούνται και τα Ομαδικά Ασφαλιστήρια Συνταξιοδοτικά Συμβόλαια. Αυτό δεν εξομοιώνει κάθε ιδιωτικό ασφαλιστήριο υγείας ή ζωής με καλυπτόμενο συνταξιοδοτικό προϊόν.

Η συγκεντρωτική εικόνα που χρειάζεται η μισθοδοσία

Χρήσιμη είναι μια κοινή κατάσταση ανά εργαζόμενο και έτος, η οποία συμφωνεί τις εγγραφές μισθοδοσίας με τα στοιχεία των καλυπτόμενων ταμείων και προγραμμάτων. Ο ακόλουθος προαιρετικός χάρτης ελέγχου δεν αποτελεί νέο υποχρεωτικό έντυπο.

Ο έλεγχος αυτός αφορά εισφορές και ασφάλιστρα που καταβάλλονται στα προγράμματα. Η φορολόγηση της παροχής που θα εισπράξει κάποτε ο ασφαλισμένος είναι διαφορετικό ζήτημα. Ούτε η σύγκριση με το όριο αποδεικνύει από μόνη της έκπτωση δαπάνης, φορολογική απαλλαγή ή συγκεκριμένο καθαρό ποσό μισθοδοσίας.

Πηγές είναι το επίσημο απόσπασμα του ΦΕΚ Α΄ 132/28.8.2026, άρθρα 96, 98 και 105 παρ. 4 του ν.5327/2026, και η κοινοποίηση Ο.3041/3.9.2026 της ΑΑΔΕ. Η παρουσίαση βασίζεται στα δημοσιευμένα αυτά κείμενα και δεν πιστοποιεί απουσία μεταγενέστερων αλλαγών ή την κατηγορία πραγματικού ασφαλισμένου.

Για τη συγκέντρωση των στοιχείων και τον έλεγχο του προϋπολογισμού μισθοδοσίας της επιχείρησής σας, στείλτε το ερώτημά σας στο DRCC.