30 – 31 Αυγούστου 2013 , 8o Διεθνές Συνέδριο στα Χανιά “New Horizons in Industry, Business and Education”, στο αντικείμενο εκπαιδευτικές στρατηγικές.
Εισήγηση με θέμα «Entrepreneurial Education and Training in the Tertiary Level Institutions of Greece »
Entrepreneurial education and training in the tertiary level institutions of Greece
3-5 Νοεμβρίου 2006 , Καβάλα, Project Manager Διεθνούς συνεδρίου με θέμα
THE TERTIARY TECHNOLOGICAL EDUCATION IN GREECE AND ITS POSITION IN THE SINGLE EUROPEAN HIGHER EDUCATION AREA
10 – 12 Ιουλίου 2011 , 8o Διεθνές Συνέδριο στην Θάσο ICESAL 2011, στα αντικείμενα Enterprise Systems, Accounting and Logistics.
“An empirical study of ERP implementation, in Small and Medium Enterprises in Greece.”
11 – 12 Ιουλίου 2005 , 2o Διεθνές Συνέδριο ERP στην Θεσσαλονίκη με τίτλο « ERP, Λογιστική και Εκπαίδευση: Αποκτώντας την τελειότητα στην επιχειρηματική πρακτική»
6 – 8 September 2006, Southampton , Η.Β. , Διεθνές Συνέδριο EISB με θέμα Ενσωματώνοντας την Επιχειρηματική εκπαίδευση στην Ενωμένη Ευρώπη
ENTREPRENEURIAL EDUCATION AND TRAINING IN THE TERTIARY LEVEL INSTITUTIONS OF GREECE
22/02/2005 Συν διοργανωτής της ημερίδας στο ΕΒΕΘ με θέμα
ENTREPRENEURSHIP EDUCATION, ESPECIALLY TERTIARY EDUCATION, IN GREECE
Αριθμ. 3133. 1- 10229- 2016/4.2.2016
Καθορισμός Υποδείγματος Ναυλοσυμφώνου
Αριθμ. 3133.1 −10229 − 2016
(ΦΕΚ Β’ 364/17-02-2016)
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις της παρ. 2 (α) του άρθρου 7 του Ν. 4256/2014 «Τουριστικά πλοία και άλλες διατάξεις» (Α΄ 92).
2. Τις διατάξεις του άρθρου 90 του Π.δ. 63/2005 «Κωδικοποίηση της Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα» (Α΄ 98), όπως ισχύει.
3. Τις διατάξεις του Π.δ. 103/2014 «Οργανισμός Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου» (Α΄ 170).
4. Τις διατάξεις του Π.δ. 70/2015 «Ανασύσταση των Υπουργείων Πολιτισμού και Αθλητισμού, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Ανασύσταση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και μετονομασία του σε Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής…» (Α΄ 114).
5. Τις διατάξεις του Π.δ. 73/2015 «Διορισμός Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Υπουργών αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών» (Α΄ 116).
6. Το Α.Π. 1209/29−6−2015 έγγραφο Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.
7. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της απόφασης αυτής δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του Κρατικού Προϋπολογισμού,
αποφασίζουμε:
1. Καθορίζουμε το υπόδειγμα και τους βασικούς όρους του ΝΑΥΛΟΣΥΜΦΩΝΟΥ όπως παρακάτω:
2. Μέχρι την ολοκλήρωση της εφαρμογής για την ηλεκτρονική υποβολή του ναυλοσύμφωνου και ανεξάρτητα αν το πλοίο αναψυχής εκναυλώνεται με ή χωρίς πλοίαρχο και πλήρωμα, απαιτείται η θεώρηση του ναυλοσύμφωνου, με την προσκόμιση του από τον πλοίαρχο ή τον κυβερνήτη ή τον πλοιοκτήτη ή τον εφοπλιστή ή τον πράκτορα του πλοίου ή από νόμιμα εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο, ως ακολούθως:
(α) Για ναυλώσεις που αρχίζουν από ελληνικό λιμάνι, το ναυλοσύμφωνο θεωρείται από οποιαδήποτε ελληνική Λιμενική Αρχή, η οποία το αποστέλλει άμεσα, με φαξ ή ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, στη Λιμενική Αρχή στην περιοχή δικαιοδοσίας της οποίας βρίσκεται ο λιμένας έναρξης της ναύλωσης, η οποία και το καταχωρίζει στο Ειδικό Έντυπο Πληροφοριακών Στοιχείων του Επαγγελματικού Πλοίου Αναψυχής (Ε.Ε.Π.Σ.Ε.Π.Α.). Η θεώρηση του ναυλοσύμφωνου διενεργείται μέσα σε σαράντα οκτώ (48) ώρες ή εβδομήντα δύο (72) ώρες, αν μεσολαβεί Σαββατοκύριακο ή επίσημη αργία, πριν από την έναρξη της ναύλωσης.
(β) Για ναυλώσεις που αρχίζουν στην αλλοδαπή, το ναυλοσύμφωνο θεωρείται από τη Λιμενική Αρχή του πρώτου ελληνικού λιμένα κατάπλου του πλοίου αναψυχής και ταυτόχρονα καταχωρίζεται από αυτή στο Ε.Ε.Π.Σ.Ε.Π.Α.
(γ) Για ναυλώσεις που πραγματοποιούνται εξ ολοκλήρου στην αλλοδαπή, τα ναυλοσύμφωνα θεωρούνται, μέχρι το τέλος του έτους που αφορούν, από οποιαδήποτε ελληνική Λιμενική Αρχή ή Έδρα Ναυτιλιακού Ακολούθου και ταυτόχρονα καταχωρίζονται στην πρώτη διαθέσιμη θυρίδα του Ε.Ε.Π.Σ.Ε.Π.Α., ανεξάρτητα αν προηγούνται ημερολογιακά της τελευταίας καταχώρισης.
(δ) Στις ανωτέρω (β) και (γ) περιπτώσεις για τη θεώρηση του ναυλοσύμφωνου προσκομίζονται, στις αρμόδιες Αρχές θεώρησης του, αποδεικτικά καταβολής τελών και λοιπών επιβαρύνσεων των λιμένων της αλλοδαπής.
Στην περίπτωση που το πλοίο αναψυχής εκναυλώνεται με πλοίαρχο και πλήρωμα προσκομίζονται επιπλέον και ευκρινή φωτοαντίγραφα σελίδων του Ημερολογίου και των σελίδων του Ναυτολογίου, που αντιστοιχούν σε εγγραφές που πραγματοποιήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα της ναύλωσης του πλοίου έξω από την ελληνική επικράτεια.
(ε) Σε όλες τις ως άνω περιπτώσεις, η αρμόδια για τη θεώρηση του ναυλοσύμφωνου Αρχή δύναται, κατά τη θεώρηση, να ζητά από τους υπόχρεους την επίδειξη των κατά την κρίση της ναυτιλιακών εγγράφων του πλοίου.
3. Το ναυλοσύμφωνο καταρτίζεται και υπογράφεται σε πέντε (5) αντίγραφα στην Ελληνική ή Αγγλική γλώσσα, τα οποία θεωρούνται κατά τα προβλεπόμενα στην παρούσα απόφαση. Από τα αντίγραφα αυτά ένα λαμβάνει ο Πλοιοκτήτης / Εφοπλιστής, ένα ο Ναυλομεσίτης / Ναυτικός Πράκτορας/Τουριστικό Γραφείο (αν υπάρχει), ένα ο Ναυλωτής και ένα παραμένει στη Λιμενική Αρχή θεώρησης του. Ο κατά περίπτωση εκναυλωτής, όπως αυτός προσδιορίζεται στην παρ. 5 του άρθρου 3 του Ν. 4256/2014 ως εκάστοτε ισχύει, λαμβάνει ένα επιπλέον αντίγραφο το οποίο υποχρεούται να καταθέσει στις υπηρεσίες της Φορολογικής και Τελωνειακής Διοίκησης κατά τα οριζόμενα στις οικείες διατάξεις.
4. Το πλοίο αναψυχής καθ’ όλη τη διάρκεια εκναύλωσής του απαιτείται να είναι εφοδιασμένο με ένα εκ των ως άνω αντιγράφων ναυλοσύμφωνου ή ευκρινές φωτοαντίγραφο αυτού, το οποίο επιδεικνύεται σε κάθε έλεγχο Λιμενικής ή άλλης Αρχής.
5. Τα εκ των αναφερομένων στην παρ. 3 της παρούσας απόφασης αντίγραφα των ναυλοσύμφωνων και τα κατά περίπτωση γι’ αυτό υποβληθέντα δικαιολογητικά φυλάσσονται από τον κατά περίπτωση εκναυλωτή καθώς και από τη Λιμενική Αρχή θεώρησης τους για δεκαπέντε (15) έτη από την ημερομηνία θεώρησής τους.
6. Οποιαδήποτε αλλαγή/τροποποίηση των βασικών όρων του ναυλοσύμφωνου ή ακύρωση αυτού απαιτείται να φέρει σφραγίδα και υπογραφή Λιμενικής Αρχής, η οποία προβαίνει και σε αντίστοιχη καταχώριση στο οικείο Ε.Ε.Π.Σ.Ε.Π.Α.
7. Ναυλοσύμφωνα που έχουν υπογραφεί μέχρι την έναρξη ισχύος της απόφασης αυτής θεωρούνται έγκυρα. Κάθε άλλος τύπος ναυλοσύμφωνου, πέραν του καθοριζομένου με την παρούσα Υποδείγματος, δεν θα γίνεται δεκτός μετά την έναρξη ισχύος της και δεν θα θεωρείται από τις αρμόδιες Αρχές.
8. Στους παραβάτες των διατάξεων της απόφασης αυτής επιβάλλονται οι κυρώσεις που προβλέπονται από το άρθρο 13 του Ν. 4256/2014 (Α΄ 92), όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 4276/2014 (Α΄ 155) και ισχύει.
9. Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει δύο (2) μήνες από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Πειραιάς, 4 Φεβρουαρίου 2016
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ
ΠΟΛ.1024/12.2.2016
Κοινοποίηση διατάξεων του ν. 4346/2015 (ΦΕΚ Α’152) σχετικά με τα ανείσπρακτα εισοδήματα από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας
Αθήνα, 12 Φεβρουαρίου 2016
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Α’
Ταχ. Δ/νση: Καρ. Σερβίας 10
Ταχ. Κωδ.: 101 84 ΑΘΗΝΑ
Τηλέφωνο: 210 – 3375316
ΦΑΞ: 210 – 3375001
ΠΟΛ 1024/2016
ΘΕΜΑ: Κοινοποίηση διατάξεων του ν. 4346/2015 (ΦΕΚ Α’152) σχετικά με τα ανείσπρακτα εισοδήματα από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας.
Σας κοινοποιούμε τις διατάξεις του ν. 4346/2015 (ΦΕΚ Α’152/20-11- 2015) που αφορούν στη φορολογική μεταχείριση ανείσπρακτων εισοδημάτων από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας και σας παρέχουμε τις ακόλουθες οδηγίες για την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή τους:
1. Με τις διατάξεις του άρθρου 11 του ν. 4346/2015 (ΦΕΚ Α’ 152) προστέθηκε στο άρθρο 39 του ν. 4172/2013 (ΦΕΚ Α’ 167) νέα παράγραφος 4, η οποία ισχύει για τα εισοδήματα που αποκτώνται από 1/1/2015 και μετά και σύμφωνα με την οποία ορίζεται ότι, τα εισοδήματα από την εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας, τα οποία δεν έχουν εισπραχθεί από τον δικαιούχο, δεν συνυπολογίζονται στο συνολικό εισόδημά του, εφόσον έως την προθεσμία υποβολής της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, έχει εκδοθεί εις βάρος του μισθωτή διαταγή πληρωμής ή διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου ή δικαστική απόφαση αποβολής ή επιδίκασης μισθωμάτων ή έχει ασκηθεί εναντίον του μισθωτή αγωγή αποβολής ή επιδίκασης μισθωμάτων. Τα εν λόγω εισοδήματα φορολογούνται στο έτος και κατά το ποσό που αποδεδειγμένα εισπράχθηκαν, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 8. Τα μη εισπραχθέντα εισοδήματα δηλώνονται σε ειδικό κωδικό ανείσπρακτων εισοδημάτων από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος.
2. Προκειμένου να δηλωθούν ως ανείσπρακτα τα εισοδήματα από την εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας θα πρέπει να προσκομίζονται στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., πριν από την υποβολή της δήλωσης, ευκρινή φωτοαντίγραφα (φωτοτυπίες), κατά το άρθρο 1 του ν. 4250/2014 (ΦΕΚ Α’74), των διαταγών, δικαστικών αποφάσεων που έχουν εκδοθεί ή αγωγών που έχουν ασκηθεί, έως και την προθεσμία υποβολής της ετήσιας δήλωσης.
Διευκρινίζεται ότι τα ανείσπρακτα εισοδήματα θα δηλώνονται στο έντυπο «ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΙΣΘΩΜΑΤΑ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ» Ε2 και θα μεταφέρονται σε ειδικό κωδικό του εντύπου Ε1 κατά την υποβολή της οικείας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος.
Ο Γεν. Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων
Γ. Πιτσιλής
Ακριβές Αντίγραφο
Ο Προϊστάμενος του Αυτοτελούς Τμήματος Διοίκησης
Το αρχικό άρθρο δημοσιεύτηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2016 και αποτυπώνει την ΠΟΛ.1024/12.2.2016, με την οποία κοινοποιήθηκαν οι διατάξεις του άρθρου 11 ν.4346/2015 για τη φορολογική μεταχείριση των ανείσπρακτων μισθωμάτων.
Ο βασικός κανόνας παραμένει: τα μισθώματα που δεν εισπράχθηκαν φορολογούνται στο έτος και κατά το ποσό που αποδεδειγμένα εισπράχθηκαν, εφόσον συντρέχουν οι τιθέμενες από τον νόμο προϋποθέσεις. Έχει όμως μεταβληθεί η διοικητική διαδικασία που περιγράφει το άρθρο: η προσκόμιση φωτοαντιγράφων στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. πριν από την υποβολή της δήλωσης δεν αποτελεί προϋπόθεση του ισχύοντος νομοθετικού κανόνα.
Η μεταφορά της φορολογικής έδρας μιας επιχείρησης στο εξωτερικό παρουσιάζεται συχνά ως ένας εύκολος τρόπος μείωσης των φόρων. Η πρόταση ακούγεται ελκυστική: ιδρύετε μια εταιρεία στην Κύπρο, στη Βουλγαρία ή σε κάποια άλλη χώρα με χαμηλότερη φορολογία και συνεχίζετε κανονικά τις δραστηριότητές σας.
Είναι όμως τόσο απλό;
Η απάντηση είναι όχι. Η ίδρυση εταιρείας στο εξωτερικό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα παύει να φορολογείται στην Ελλάδα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η εγκατάσταση μιας επιχείρησης σε άλλη χώρα είναι παράνομη ή ασύμφορη. Αντίθετα, μπορεί να αποτελεί μια απολύτως νόμιμη και σωστή επιχειρηματική επιλογή. Υπάρχει, όμως, μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην πραγματική μεταφορά μιας δραστηριότητας και στην απλή δημιουργία μιας εταιρείας στο εξωτερικό για φορολογικούς λόγους.
Ας υποθέσουμε ότι ένας επιχειρηματίας διατηρεί μια εταιρεία στη Θεσσαλονίκη. Εργάζεται στην Ελλάδα, διαπραγματεύεται με τους πελάτες του, οργανώνει το προσωπικό και λαμβάνει όλες τις σημαντικές αποφάσεις από το γραφείο του.
Κάποιος του προτείνει να ιδρύσει μια εταιρεία στην Κύπρο, ώστε τα τιμολόγια να εκδίδονται από εκεί και να επωφελείται από τη χαμηλότερη φορολογία.
Τι άλλαξε πραγματικά στην επιχείρησή του;
Εάν η διοίκηση και η επιχειρηματική δραστηριότητα εξακολουθούν να ασκούνται στην Ελλάδα, η ύπαρξη μιας κυπριακής εταιρείας δεν αρκεί για να αποκλείσει την ελληνική φορολόγηση.
Το άρθρο 4 του ν. 4172/2013 ορίζει πότε ένα νομικό πρόσωπο θεωρείται φορολογικός κάτοικος Ελλάδας.
Αρκεί να συντρέχει μία από τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις: να έχει συσταθεί σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο, να έχει την καταστατική του έδρα στην Ελλάδα ή να ασκείται εδώ η πραγματική διοίκησή του κατά οποιαδήποτε περίοδο του φορολογικού έτους.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για μια ήδη ελληνική εταιρεία. Η μετακίνηση του διαχειριστή ή η αλλαγή μιας διεύθυνσης δεν αρκεί, από μόνη της, για να πάψει να θεωρείται φορολογικός κάτοικος Ελλάδας.
Η πραγματική μεταφορά μιας υφιστάμενης εταιρείας μπορεί να απαιτεί διαφορετικές εταιρικές διαδικασίες, όπως διασυνοριακή μετατροπή, και αντίστοιχη φορολογική εξέταση.
Στη φορολογία δεν έχει σημασία μόνο τι αναγράφεται στο καταστατικό. Σημασία έχει και τι συμβαίνει στην πράξη.
Αν η εταιρεία έχει δηλωμένη έδρα στη Βουλγαρία, αλλά ο επιχειρηματίας διαχειρίζεται καθημερινά τις εργασίες από την Ελλάδα, εγκρίνει τις πληρωμές, υπογράφει τις συμφωνίες και λαμβάνει εδώ τις επιχειρηματικές αποφάσεις, δημιουργείται σοβαρό ζήτημα ως προς τον πραγματικό τόπο διοίκησης.
Κατά τον έλεγχο συνεκτιμώνται στοιχεία όπως ο τόπος όπου λαμβάνονται οι σημαντικές αποφάσεις, η καθημερινή διοίκηση, οι συνεδριάσεις των οργάνων διοίκησης και η τήρηση των βιβλίων.
Δεν υπάρχει ένα μόνο έγγραφο που αποδεικνύει τα πάντα. Η εικόνα προκύπτει από το σύνολο των πραγματικών περιστατικών.
Γι’ αυτό και μια εταιρεία που εμφανίζεται να λειτουργεί στο εξωτερικό, χωρίς ουσιαστική παρουσία εκεί, δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι θα αντιμετωπιστεί φορολογικά όπως επιθυμεί ο ιδιοκτήτης της.
Ακόμη και αν μια επιχείρηση είναι πράγματι φορολογικός κάτοικος άλλης χώρας, μπορεί να διατηρεί φορολογικές υποχρεώσεις στην Ελλάδα.
Για παράδειγμα, μια αλλοδαπή εταιρεία μπορεί να έχει εδώ γραφείο, προσωπικό, εγκαταστάσεις ή δραστηριότητα που ασκείται μέσω εξαρτημένου αντιπροσώπου.
Ανάλογα με τα πραγματικά περιστατικά, μπορεί να δημιουργείται μόνιμη εγκατάσταση κατά το άρθρο 6 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος. Στην περίπτωση αυτή εξετάζεται η φορολόγηση των κερδών που αποδίδονται στην ελληνική εγκατάσταση.
Η ύπαρξη αποθήκης ή συνεργάτη στην Ελλάδα δεν δημιουργεί πάντοτε αυτομάτως μόνιμη εγκατάσταση. Χρειάζεται εξέταση της πραγματικής λειτουργίας και των σχετικών διατάξεων, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης αποφυγής διπλής φορολογίας, όπου υπάρχει.
Επιπλέον, μπορεί να προκύπτουν υποχρεώσεις ΦΠΑ, παραστατικών, δηλώσεων ή ασφαλιστικής και εργατικής νομοθεσίας.
Επομένως, το γεγονός ότι μια εταιρεία φορολογείται ως κάτοικος εξωτερικού δεν σημαίνει ότι κάθε συναλλαγή ή δραστηριότητά της στην Ελλάδα μένει εκτός ελληνικής φορολογίας.
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα αφορά τους Έλληνες φορολογικούς κατοίκους που συμμετέχουν σε εταιρείες του εξωτερικού.
Το άρθρο 66 του ν. 4172/2013 προβλέπει κανόνες για τις Ελεγχόμενες Αλλοδαπές Εταιρείες.
Οι κανόνες αυτοί έχουν σκοπό να αντιμετωπίσουν περιπτώσεις στις οποίες συγκεκριμένα εισοδήματα συγκεντρώνονται σε αλλοδαπές εταιρείες με ιδιαίτερα χαμηλή πραγματική φορολόγηση.
Δεν εφαρμόζονται, όμως, αυτομάτως σε κάθε εταιρεία του εξωτερικού.
Για την εφαρμογή τους εξετάζονται σωρευτικά συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων:
Εξετάζεται επίσης η προβλεπόμενη εξαίρεση για αλλοδαπές εταιρείες που ασκούν ουσιαστική οικονομική δραστηριότητα, η οποία αποδεικνύεται με πραγματικό προσωπικό, εγκαταστάσεις, εξοπλισμό και περιουσιακά στοιχεία. Για εταιρείες εγκατεστημένες σε τρίτες χώρες εκτός ΕΟΧ υπάρχουν ειδικοί περιορισμοί στην εξαίρεση αυτή.
Όταν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις, συγκεκριμένο μη διανεμηθέν εισόδημα της αλλοδαπής εταιρείας μπορεί να συμπεριλαμβάνεται στο φορολογητέο εισόδημα του Έλληνα φορολογούμενου.
Αυτό σημαίνει ότι, υπό τις προϋποθέσεις του νόμου, μπορεί να προκύψει φορολόγηση πριν ακόμη διανεμηθούν τα σχετικά κέρδη.
Δεν σημαίνει, όμως, ότι κάθε αδιανέμητο κέρδος οποιασδήποτε αλλοδαπής εταιρείας φορολογείται υποχρεωτικά στην Ελλάδα.
Η φορολόγηση της εταιρείας είναι διαφορετικό ζήτημα από τη φορολόγηση των χρημάτων που λαμβάνει ο ιδιοκτήτης της.
Εάν ο μέτοχος είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας και εισπράττει μερίσματα από εταιρεία του εξωτερικού, εξετάζεται η φορολόγησή τους στην Ελλάδα, ο τυχόν φόρος που καταβλήθηκε στην αλλοδαπή και οι δυνατότητες πίστωσης ή απαλλαγής που προβλέπει η νομοθεσία.
Παράλληλα, το άρθρο 66 προβλέπει μηχανισμό ώστε ποσά που έχουν ήδη περιληφθεί στη φορολογητέα βάση με τους κανόνες των Ελεγχόμενων Αλλοδαπών Εταιρειών να μην αντιμετωπίζονται σαν να μην είχαν φορολογηθεί προηγουμένως.
Συνεπώς, όταν συγκρίνουμε τη φορολογία δύο χωρών, δεν αρκεί να εξετάσουμε μόνο τον εταιρικό συντελεστή.
Πρέπει να εξετάσουμε και τι συμβαίνει όταν τα κέρδη φτάσουν τελικά στον ιδιοκτήτη της επιχείρησης.
Ναι, ανάλογα με τη μορφή και τα πραγματικά στοιχεία της μεταφοράς.
Το άρθρο 66Α του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος προβλέπει τη λεγόμενη φορολόγηση κατά την έξοδο.
Σε ορισμένες μεταφορές φορολογικής κατοικίας, δραστηριότητας ή περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό, μπορεί να προκύψει φορολόγηση όταν η Ελλάδα χάνει το δικαίωμα να φορολογήσει την υπεραξία συγκεκριμένων στοιχείων της επιχείρησης.
Για παράδειγμα, πρέπει να εξεταστεί η μεταχείριση των περιουσιακών στοιχείων που μεταφέρονται, η φορολογική τους αξία και η πραγματική τους αξία κατά τον χρόνο της μεταβολής.
Δεν επιβάλλεται αυτός ο φόρος απλώς επειδή κάποιος ιδρύει μια νέα εταιρεία στο εξωτερικό. Εφαρμόζεται στις περιπτώσεις και με τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος.
Είναι, πάντως, ένα ζήτημα που πρέπει να ελεγχθεί πριν από την πραγματική μεταφορά και όχι αφού ολοκληρωθεί.
Υπάρχουν απολύτως σοβαροί επιχειρηματικοί λόγοι για μια τέτοια απόφαση.
Μια επιχείρηση μπορεί να επιδιώκει την είσοδό της σε νέα αγορά, να χρειάζεται παρουσία κοντά σε μεγάλους πελάτες, να οργανώνει παραγωγή ή διανομή σε άλλη χώρα ή να μεταφέρει εκεί πραγματικά τη διοίκηση και την εμπορική της δραστηριότητα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις η φορολογία αποτελεί ένα από τα στοιχεία της απόφασης, όχι απαραίτητα το μοναδικό.
Πρέπει όμως να υπολογιστεί το συνολικό κόστος: πραγματική εγκατάσταση, μισθοδοσία, λογιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις στην αλλοδαπή, ενδεχόμενες υποχρεώσεις στην Ελλάδα, έξοδα διοίκησης, φορολόγηση των κερδών και φορολόγηση της διανομής τους.
Εξίσου σημαντικό είναι να διευκρινιστεί εάν μεταφέρεται η ίδια η υπάρχουσα εταιρεία, εάν συστήνεται νέα αλλοδαπή εταιρεία ή εάν ο επιχειρηματίας μεταφέρει και τη δική του φορολογική κατοικία.
Πρόκειται για διαφορετικές περιπτώσεις, με διαφορετικές συνέπειες.
Αν ο επιχειρηματίας κατοικεί πραγματικά στο εξωτερικό, διοικεί την εταιρεία του από εκεί και έχει εκεί την επιχειρηματική του δραστηριότητα, τα δεδομένα διαφέρουν ουσιαστικά από την περίπτωση κάποιου που εξακολουθεί να κατοικεί και να δραστηριοποιείται στην Ελλάδα.
Αυτό, βέβαια, δεν αποκλείει την ύπαρξη ελληνικών υποχρεώσεων για δραστηριότητα που ασκείται εδώ.
Η άποψή μου είναι ότι κάθε πρόταση μεταφοράς φορολογικής έδρας πρέπει να ξεκινά από την πραγματική λειτουργία της επιχείρησης και όχι από μια διαφήμιση χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών.
Πριν ληφθεί η απόφαση, χρειάζεται να είναι σαφές πού θα διοικείται η εταιρεία, πού θα εργάζεται το προσωπικό, πώς θα εξυπηρετούνται οι πελάτες, αν θα παραμείνει δραστηριότητα στην Ελλάδα και πώς θα φορολογούνται τόσο τα εταιρικά κέρδη όσο και οι απολαβές του ιδιοκτήτη.
Αφού εξεταστούν αυτά, μπορεί να γίνει μια πραγματική σύγκριση του κόστους λειτουργίας και της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης.
Η μεταφορά μιας επιχείρησης στο εξωτερικό μπορεί να είναι σωστή απόφαση. Δεν αποτελεί όμως μια απλή διαδικασία αλλαγής διεύθυνσης ούτε εγγύηση μικρότερης φορολογίας.
Όποιος εξετάζει σοβαρά αυτή την επιλογή χρειάζεται πρώτα να γνωρίζει τι ακριβώς μεταφέρει, ποιες υποχρεώσεις αφήνει πίσω και ποιες νέες αναλαμβάνει. Μόνο τότε μπορεί να κρίνει αν η μεταφορά έχει πραγματικό οικονομικό όφελος.
Βασικές νομοθετικές αναφορές: άρθρα 4, 6, 66 και 66Α του ν. 4172/2013, ν. 4714/2020, Ε.2018/2022 της ΑΑΔΕ, ν. 5055/2023 για διασυνοριακούς εταιρικούς μετασχηματισμούς και οι εφαρμοστέες συμβάσεις αποφυγής διπλής φορολογίας.
Σε αυτό το άρθρο θα βρείτε ενδεικτικά αιτήσεις απο άλλα κράτη σχετικά με την φορολογική κατοικία.
Ψηφιακός Βοηθός drcc.eu
Αναζητήστε στα άρθρα, τις υπηρεσίες και τα εργαλεία μας.
