Συνέδριο: τόπος ΦΠΑ για δια ζώσης και διαδικτυακή συμμετοχή επιχείρησης

Μια ελληνική επιχείρηση διοργανώνει επιστημονικό συνέδριο στην Αθήνα. Γαλλική εταιρεία αγοράζει συμμετοχές για την ομάδα της: τέσσερις θέσεις στην αίθουσα και τρεις αποκλειστικά διαδικτυακές, με ζωντανή παρακολούθηση. Η εκδήλωση και ο πελάτης είναι οι ίδιοι. Ο τόπος παροχής για τον ΦΠΑ, όμως, δεν εξετάζεται με το ίδιο κριτήριο και για τις δύο μορφές συμμετοχής.

Για τον διοργανωτή, αυτή η διάκριση πρέπει να είναι ορατή στην παραγγελία πριν φτάσουν τα στοιχεία στο λογιστήριο. Ούτε η διεύθυνση της αίθουσας αρκεί για όλες τις συμμετοχές ούτε ο ξένος αριθμός ΦΠΑ αρκεί για να αντιμετωπιστούν όλες ως υπηρεσίες εκτός Ελλάδας. Χρειάζεται να προσδιοριστεί ποιο ακριβώς δικαίωμα αγοράζει η επιχείρηση.

Η πρόσβαση στην αίθουσα και η διαδικτυακή συμμετοχή

Το άρθρο 18, παράγραφος 8, στη διοικητική κωδικοποίηση της ΑΑΔΕ συνδέει τον τόπο παροχής του δικαιώματος πρόσβασης σε επιστημονικές και άλλες κατονομαζόμενες εκδηλώσεις, προς υποκείμενους στον φόρο, με τον τόπο πραγματοποίησης της εκδήλωσης. Για πραγματική δια ζώσης πρόσβαση σε συνέδριο στην Αθήνα, το κριτήριο αυτό οδηγεί στην Ελλάδα.

Η ίδια παράγραφος περιέχει ρητή εξαίρεση: «Τα ανωτέρω δεν εφαρμόζονται στην πρόσβαση στις εκδηλώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, όταν η συμμετοχή είναι εικονική». Εδώ η λέξη «εικονική» περιγράφει τη συμμετοχή από απόσταση σε εικονικό περιβάλλον. Δεν σημαίνει ότι η συναλλαγή είναι ανύπαρκτη ή προσχηματική.

Συνεπώς, η διαδικτυακή συμμετοχή δεν ακολουθεί αυτομάτως τον τόπο της αίθουσας. Εξετάζεται ο εφαρμοστέος κανόνας με βάση την πραγματική υπηρεσία και τον πραγματικό λήπτη. Η εξαίρεση δεν χαρακτηρίζει από μόνη της την υπηρεσία απαλλασσόμενη, με μηδενικό συντελεστή ή «ηλεκτρονικά παρεχόμενη» για κάθε άλλη διάταξη.

Ποιες παραδοχές χρειάζεται το παράδειγμα

Υποθέτουμε ότι πρόκειται πράγματι για δικαιώματα πρόσβασης σε επιστημονική εκδήλωση και για δύο ξεχωριστά προϊόντα: θέση στην αίθουσα και αποκλειστικά διαδικτυακή ζωντανή συμμετοχή. Δεν εξετάζουμε ένα συνδυαστικό εισιτήριο που δίνει και τα δύο δικαιώματα, πρόσβαση σε μαγνητοσκοπημένο αρχείο, χορηγία, μίσθωση χώρου ή σύμβαση οργάνωσης ολόκληρου του συνεδρίου.

Η γαλλική εταιρεία είναι ο πραγματικός λήπτης, ενεργεί ως υποκείμενη στον φόρο για την επιχείρησή της και έχει την έδρα της στη Γαλλία. Στη συγκεκριμένη υπόθεση έχει εξακριβωθεί ότι δεν υπάρχει άλλη μόνιμη εγκατάσταση που να λαμβάνει την υπηρεσία, ούτε ελληνική εγκατάσταση. Αυτά είναι δεδομένα του παραδείγματος, όχι συμπέρασμα που προκύπτει μόνο από έναν αριθμό ΦΠΑ ή από τον τραπεζικό λογαριασμό πληρωμής.

Με αυτές τις παραδοχές, για την αποκλειστικά διαδικτυακή συμμετοχή εξετάζεται ο γενικός κανόνας της παραγράφου 2α, ο οποίος οδηγεί στον τόπο της έδρας του επιχειρηματικού λήπτη, δηλαδή στη Γαλλία. Για τις θέσεις στην αίθουσα εφαρμόζεται η ειδική πρόβλεψη της παραγράφου 8 και ο τόπος είναι η Ελλάδα. Η διαφορά αφορά τον τόπο παροχής· δεν ολοκληρώνει όλους τους ελέγχους που χρειάζονται για την τελική τιμολόγηση.

Η ίδια τιμή δεν ενώνει δύο διαφορετικά δικαιώματα

Ας υποθέσουμε ενδεικτική εμπορική τιμή 200 ευρώ ανά συμμετοχή, πριν από τυχόν φόρους και άλλες χρεώσεις. Η εταιρεία παραγγέλνει τέσσερις δια ζώσης και τρεις διαδικτυακές συμμετοχές. Η απλή κατάσταση παραγγελίας έχει την ακόλουθη εικόνα:

Η συμφωνία 800 + 600 = 1.400 ευρώ ελέγχει τις ποσότητες και τις εμπορικές αξίες. Δεν αποδεικνύει κοινό τόπο παροχής, δεν υπολογίζει ΦΠΑ και δεν δείχνει το καθαρό τραπεζικό ποσό. Οι δύο γραμμές βοηθούν την εσωτερική παρακολούθηση· δεν αποτελούν οδηγία για τον αριθμό ή τον τρόπο έκδοσης παραστατικών.

Τι κρατά ο διοργανωτής πριν από την τιμολόγηση

Η περιγραφή του προϊόντος, οι όροι συμμετοχής και η αποδεκτή παραγγελία πρέπει να δείχνουν ποιο δικαίωμα έχει αγοραστεί. Αν η παραγγελία αναφέρει διαδικτυακή συμμετοχή αλλά η επιβεβαίωση δίνει και θέση στην αίθουσα, υπάρχει πραγματική ασυμφωνία προς διερεύνηση. Η αλλαγή μιας λέξης στο παραστατικό δεν διορθώνει τους όρους της παροχής.

Στο λογιστήριο χρειάζονται επίσης τα στοιχεία του πραγματικού συμβαλλόμενου πελάτη και η τεκμηρίωση της ιδιότητάς του. Το πρόσωπο που παρακολουθεί, το πρόσωπο που πληρώνει και η εταιρεία που αγοράζει δεν πρέπει να συγχέονται. Η λίστα συμμετεχόντων από μόνη της δεν αποδεικνύει ποιος είναι ο επιχειρηματικός λήπτης.

Τα στοιχεία πρόσβασης και οι διαθέσιμες επιβεβαιώσεις χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά, χωρίς να επινοείται υποχρεωτικό πιστοποιητικό πλατφόρμας ή συγκεκριμένο τεχνικό αρχείο. Αν οι πραγματικοί όροι ή ο λήπτης παραμένουν ασαφείς, η εκκρεμότητα καταγράφεται πριν επιλεγεί χειρισμός. Δεν μετατρέπεται ένα συνδυαστικό πακέτο σε δύο φορολογικές υπηρεσίες μόνο για να προκύψει επιθυμητό αποτέλεσμα.

Τα όρια της συγκεκριμένης σύγκρισης

Για συμμετοχές ιδιωτών εξετάζονται διαφορετικές προβλέψεις, μεταξύ αυτών η παράγραφος 9. Δεν μεταφέρουμε σε ιδιώτη το αποτέλεσμα της γαλλικής επιχείρησης. Επίσης, η επιστημονική θεματολογία ή η διαδικτυακή μετάδοση δεν θεμελιώνει από μόνη της εκπαιδευτική απαλλαγή. Εδώ δεν καθορίζονται συντελεστές, αντίστροφη χρέωση, δηλώσεις, ανακεφαλαιωτικοί πίνακες ή υποχρεώσεις OSS.

Η ανάλυση στηρίζεται στην κωδικοποίηση που κοινοποίησε η ΑΑΔΕ στις 28 Απριλίου 2026 και αποτυπώνει τον Κώδικα έως την 1η Ιανουαρίου 2026. Το επίσημο αντίγραφο φιλοξενείται στο drcc.eu με αυτό το χρονικό όριο· δεν αποτελεί βεβαίωση ότι δεν ακολούθησαν άλλες αλλαγές. Πριν εφαρμοστεί χειρισμός σε πραγματική σύμβαση, ελέγχονται τα στοιχεία και το ισχύον πλαίσιο.

Αν διοργανώνετε συνέδριο με διαφορετικές μορφές συμμετοχής, στείλτε μας τους όρους πρόσβασης και μια ανωνυμοποιημένη κατάσταση παραγγελίας. Έτσι ο έλεγχος ξεκινά από το πραγματικό προϊόν και τον πραγματικό πελάτη, πριν επιλεγεί ο χειρισμός της τιμολόγησης.